Het OCMW van Châtelet wil de aanbesteding van de verwarming voor rusthuis Sart-Allet overdoen, wordt geschorst en trekt in: beroep zonder voorwerp, 350 euro kosten voor het OCMW

Wat gebeurde er?

Het OCMW van Châtelet organiseerde een aanbesteding voor de speciale technieken van de uitbreiding van zijn rust- en verzorgingstehuis Sart-Allet, waarvan perceel 1 de verwarming en het sanitair omvatte. De offertes werden op 30 september 2010 geopend. Amper elf dagen later, op 11 oktober 2010, besliste het OCMW om aan die aanbesteding geen gevolg te geven, de inschrijvers daarvan op de hoogte te brengen, de opdracht opnieuw uit te schrijven met opening van de offertes op 22 november 2010 om 10 uur, en de beslissing binnen de vijftien dagen aan het gemeentecollege en de provinciegouverneur over te maken. De NV Delta Thermic, inschrijver op de eerste aanbesteding, vocht die beslissing aan. Bij arrest nr. 209.059 van 22 november 2010 — precies de dag van de geplande nieuwe opening — beval de Raad van State de schorsing van de tenuitvoerlegging. Een week later, op 29 november 2010, trok het OCMW zijn beslissing van 11 oktober in. Delta Thermic diende op 22 december 2010 niettemin haar annulatieberoep in, en de memories werden uitgewisseld. Auditeur Elisabeth Willemart stelde in haar verslag vast dat de bestreden akte was ingetrokken en dat het beroep zijn voorwerp had verloren. Nadat geen van de partijen om voortzetting van de procedure had gevraagd, vroeg zij op 26 augustus 2011 de toepassing van de verkorte procedure van artikel 14quater van het algemeen procedurereglement; de griffie liet Delta Thermic op 1 september 2011 weten dat de kamer de afstand van geding zou vaststellen tenzij zij binnen vijftien dagen vroeg om gehoord te worden, wat niet gebeurde. Staatsraad David De Roy, waarnemend voorzitter, koos echter niet voor het vermoeden van afstand. Hij hield rekening met de intrekking van 29 november 2010, die definitief was geworden: die ontnam het beroep zijn voorwerp en rechtvaardigde dat de kosten ten laste van het OCMW kwamen. De Raad besliste dat er niet meer hoefde te worden geoordeeld, hief de bij arrest nr. 209.059 bevolen schorsing op en legde de kosten, begroot op 350 euro, ten laste van het OCMW.

Waarom doet dit ertoe?

Het arrest is kort, maar het onderscheid dat de Raad maakt, is voor inschrijvers van belang. Wanneer een auditoraatsverslag tot verlies van voorwerp besluit en niemand om voortzetting vraagt, kan de Raad via artikel 14quater de afstand van geding vaststellen — met als gevolg dat de verzoekende partij haar eigen kosten draagt. De Raad deed dat hier bewust niet: omdat de aanbesteder zelf zijn beslissing had ingetrokken nadat ze was geschorst, telt de intrekking als een toegeving aan de verzoekende partij en draagt het OCMW de kosten. Dat is dezelfde logica die de Raad in latere rechtspraak, zoals arrest nr. 255.049 van 18 november 2022 en de arresten nrs. 266.679 en 266.680 van 13 mei 2026, blijft toepassen. Het dossier toont ook hoe snel een beslissing om een aanbesteding stop te zetten en over te doen op de klippen kan lopen: het OCMW besliste elf dagen na de opening om te herbeginnen en werd geschorst op de dag dat de nieuwe offertes moesten worden geopend. Een aanbesteder die een lopende procedure afbreekt, moet dat degelijk kunnen motiveren, want de inschrijvers op de eerste ronde hebben een belang bij het behoud van hun offerte.

Gerelateerde arresten

• Arrest 255049 — Arrest van 18 november 2022 (GFI tegen AViQ) met hetzelfde mechanisme: intrekking van een bij UDN geschorste gunning, beroep zonder voorwerp, kosten ten laste van de aanbesteder, ondanks de toepassing van de verkorte procedure.
• Arrest 266679 — Arrest van 13 mei 2026 (Inforius tegen Anderlecht) waarin de Raad de intrekking van een geschorste gunning uitdrukkelijk als verkapte vernietiging kwalificeert en de kosten en rechtsplegingsvergoeding ten laste van de gemeente legt.