Voor overheidsopdrachten bij de Raad van State bestaat maar één spoor — UDN, niets anders
De Raad van State verwerpt de schorsingsvordering van Niezen Traffic tegen een radar-opdracht van € 5.541 bij gemeente Brunehaut omdat de vordering werd ingediend in de 'gewone' procedure terwijl voor overheidsopdrachten enkel de procedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid openstaat.
Wat gebeurde er?
Op 20 oktober 2014 besliste het college van burgemeester en schepenen van Brunehaut om twee mobiele preventieve zonneradars aan te kopen via onderhandelingsprocedure zonder bekendmaking. Drie firma's werden uitgenodigd: KRYCER, NIEZEN TRAFFIC en HERPHELIN ENTREPRISES. Op 5 november 2014 boden er twee: KRYCER voor € 5.541,80 incl. btw, en Niezen voor € 6.347,66 incl. btw. Op 17 november gunde Brunehaut aan KRYCER. Niezen werd op 19 november geïnformeerd, vroeg het analyseverslag (kreeg het op 27 november), en stelde op 3 december nog een vraag over de EN12966-conformiteit. Brunehaut antwoordde bevestigend op 13 januari 2015. Op 16 januari 2015 — bijna twee maanden na de gunningsbeslissing — diende Niezen een 'verzoekschrift tot schorsing en vernietiging' in 'via de gewone procedure'. Daar wringt de schoen. Voor opdrachten onder de Europese drempels is artikel 28 e.v. van de Wet van 17 juni 2013 van toepassing, dat via artikel 31 verwijst naar artikel 15. Combineer dat met artikel 24, en de regel is glashelder: voor overheidsopdrachten kan de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State enkel worden gevat via de procedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid (UDN). Een gewone schorsingsvordering is gewoon onontvankelijk. De Raad van State weigert zelfs het verzoekschrift te herkwalificeren als UDN — het opschrift bevat geen enkele aanwijzing in die richting. Vordering verworpen, einde verhaal. Niezen Traffic heeft geen kans gekregen om zijn argumenten ten gronde te laten beoordelen.
Waarom doet dit ertoe?
Veel bedrijven (en hun advocaten) gaan er nog steeds van uit dat de 'gewone' schorsingsprocedure bij de Raad van State altijd openstaat. Voor overheidsopdrachten is dat dus fout: enkel UDN. Dat heeft drie zware gevolgen: (1) je moet 'uiterst dringend' kunnen aantonen (in de praktijk: 15-dagentermijn vanaf kennisname), (2) de procedure is sneller maar minder uitgewerkt qua bewijsstukken, (3) als je het verkeerde spoor kiest, is er geen tweede kans — je wordt onontvankelijk verklaard zonder beoordeling ten gronde.
De les
Als je een gunningsbeslissing wil aanvechten, kies meteen het juiste spoor: UDN bij de Raad van State (als aanbesteder een administratieve overheid is) of kort geding bij de gewone rechter. De 'gewone' schorsingsprocedure bestaat voor overheidsopdrachten niet — gebruik die en je beroep is onontvankelijk.
Te onthouden
- Voor overheidsopdrachten bestaat bij de Raad van State enkel de UDN-procedure — geen gewone schorsing
- Geldt zowel voor opdrachten boven als onder de Europese drempels (via art. 28 en 31 wet 17/06/2013)
- De Raad herkwalificeert geen 'gewoon' verzoekschrift naar UDN — het opschrift moet de procedure ondubbelzinnig aanwijzen
- Onontvankelijkheid wegens verkeerd spoor blokkeert elke beoordeling ten gronde
Waarop letten
- Verzoeker heeft 'lang' gewacht (twee maanden na gunningsbeslissing) — typisch teken dat UDN niet meer haalbaar is en men de gewone procedure probeert
- Verzoekschrift opschrift bevat 'pétition portant requête en suspension' zonder vermelding 'extrême urgence' — formele vergissing met fatale gevolgen
- Opdracht onder Europese drempels (klein contract bv. enkele duizenden euro) — dezelfde procedureregels gelden, geen versoepeling
Stel jezelf de vraag
Vóór je een schorsingsvordering indient: heb je in het opschrift van je verzoekschrift expliciet 'extrême urgence' / 'uiterst dringende noodzakelijkheid' staan? Zo niet, ga je hand opnieuw door je dossier — herkwalificatie achteraf zit er niet in.
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →