UDN-vordering zonder voorwerp na intrekking selectiebeslissing IOT-sensoropdracht Digipolis Antwerpen — kosten ten laste verwerende partij
De Raad van State verwierp de UDN-vordering van BV C. tegen haar niet-selectie voor perceel 2 van de overheidsopdracht voor diensten 'IOT sensoren PZA' van het Autonoom Gemeentebedrijf Digipolis Antwerpen, nadat Digipolis de bestreden selectiebeslissing had ingetrokken op 3 november 2025, waardoor de vordering zonder voorwerp en niet-ontvankelijk was geworden, met veroordeling van de verwerende partij in de kosten.
Wat gebeurde er?
Het Autonoom Gemeentebedrijf Digipolis Antwerpen nam een selectiebeslissing voor perceel 2 van een overheidsopdracht voor diensten met als voorwerp 'IOT sensoren PZA', waarbij BV C. niet werd geselecteerd terwijl vijf andere inschrijvers wél werden geselecteerd. BV C. stelde op 20 oktober 2025 een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid in tegen deze niet-selectiebeslissing. Bij beschikking van 22 oktober 2025 werd de terechtzitting een eerste maal vastgesteld op 12 november 2025. Op 3 november 2025 — vóór de geplande terechtzitting — trok Digipolis de bestreden selectiebeslissing in. De terechtzitting werd verplaatst naar 19 november 2025. Ter terechtzitting verscheen enkel de verzoekende partij, vertegenwoordigd door advocaat Grigory Badalyan loco advocaten Anton De Weerdt en Lore Derdeyn; de verwerende partij verscheen niet. De Raad van State stelde vast dat de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid door de intrekking zonder voorwerp was geworden en bijgevolg niet-ontvankelijk was. De vordering werd verworpen. De verwerende partij werd verwezen in de kosten, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 26 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro ten gunste van de verzoekende partij.
Waarom doet dit ertoe?
Dit arrest illustreert het klassieke scenario waarin een aanbestedende overheid de bestreden beslissing intrekt hangende een UDN-procedure, waardoor de vordering zonder voorwerp wordt. Het betreft hier niet een gunningsbeslissing maar een selectiebeslissing, wat bevestigt dat dezelfde logica geldt in de selectiefase. De kosten worden ten laste gelegd van de verwerende partij die de beslissing heeft ingetrokken. Opmerkelijk is dat Digipolis niet verscheen ter terechtzitting, wat doet vermoeden dat de intrekking het gevolg was van een erkenning dat de selectiebeslissing problematisch was.
De les
Als aanbestedende overheid: wanneer je een selectie- of gunningsbeslissing intrekt na instelling van een UDN-vordering, draag je de procedurekosten — ook als je niet verschijnt ter terechtzitting. Als inschrijver: het instellen van een UDN-vordering kan de aanbestedende overheid ertoe bewegen de bestreden beslissing in te trekken nog vóór de Raad van State uitspraak doet. Je vordering wordt zonder voorwerp maar je recupereert de procedurekosten.
Stel jezelf de vraag
Als inschrijver: is de bestreden selectiebeslissing nog steeds van kracht, of werd zij intussen ingetrokken? Als aanbestedende overheid: als je een selectiebeslissing intrekt na instelling van een UDN-vordering, heb je er rekening mee gehouden dat je de kosten zult dragen?
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →