Gemeente mag parkeermeters niet aanbesteden op basis van één merk, maar moet open normen hanteren
Bij aanschaf van parkeermeters (horodateurs) mag een gemeente niet zeggen 'alleen merk X' maar moet zij functionele en interoperabiliteitseisen stellen.
Wat gebeurde er?
Een gemeente besloot haar parkeermetersysteem te moderniseren. In het bestek stelde zij dat alle parkeermeters van merk X, model Y moesten zijn, omdat het parkeerbeheersysteem al met dit merk interfaced. Andere leveranciers, die horodateurs maakten met dezelfde functies maar andere merken, konden niet indienen.
Waarom doet dit ertoe?
Dit is lock-in. Als je zegt 'enkel merk X', dan zit je jarenlang vast aan die fabrikant en zijn prijzen. Beter is om open standaarden te hanteren (API-specificaties), zodat meerdere fabrikanten kunnen concurreren.
De les
Voor systemen die jaren meegaan en grote kosten vormen (parkeermeters, verkeersleien, etc.) moet je open standaarden hanteren. Zeg dus niet: 'horodateur merk X model Y', maar: 'Horodateur met volgende specifications: (1) MQTT- of REST-API compatibel met onze parkeerbeheersoftware (specificatie bijgevoegd), (2) Payment acceptance: contactloze kaart, mobiele betaling (Apple Pay / Google Pay), munteninvoer, (3) Display: minstens 8 inch, weerbestendig, 4-uurwerk batterijduur, (4) Update-mogelijkheid: over-the-air updates zonder fysieke servicing, (5) Data format: CSV export per shift.' Dit laat meerdere fabrikanten concurreren en geeft jou meer keuze.
Stel jezelf de vraag
Heb ik systemen in open standaarden aanbesteed, of ben ik afhankelijk van één fabrikant geworden? Heb ik API-specificaties of interoperabiliteitseisen opgenomen in mijn bestek? Kan ik in toekomst gemakkelijk naar een ander merk switchelen, of ben ik locked-in? Hebben meerdere fabrikanten kunnen inbieden, of alleen die ene? Heb ik onderzocht wat de voordelen van open standaarden zijn (kosten, innovatie, flexibiliteit)?
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →