ORES trekt een geschorste selectie voor de raamovereenkomst hoogwerkers in en herstart de opdracht: het beroep van Comet valt zonder voorwerp, ORES draagt de kosten
Nadat de Raad van State bij uiterst dringende noodzakelijkheid de beslissing had geschorst om Comet Belgium niet te selecteren voor de raamovereenkomst voor de levering en het onderhoud van hoogwerkers, trok ORES Assets die beslissing in en startte ze de opdracht opnieuw op; omdat alle kandidaten — Comet inbegrepen — daarna een nieuwe deelnemingsaanvraag indienden zonder de intrekking aan te vechten, werd die intrekking definitief, verloor het annulatieberoep zijn voorwerp en moest ORES als verkapt in het ongelijk gestelde partij de rechtsplegingsvergoeding van 770 euro en de kosten dragen.
Wat gebeurde er?
ORES Assets organiseerde een raamovereenkomst met als voorwerp de levering van een bedrijfsvoertuig uitgerust met een mobiel hefplatform voor personen (hoogwerker), inclusief het onderhoud van het geheel. Bij beslissing van 29 augustus 2025 selecteerde ORES Comet Belgium niet en koos ze andere kandidaten om een offerte in te dienen; het uittreksel werd Comet op 1 september 2025 betekend. Comet diende een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid in, en bij arrest nr. 264.817 van 12 november 2025 schorste de Raad van State de uitvoering van de niet-selectiebeslissing, verwierp hij de vordering voor het overige, handhaafde hij de vertrouwelijkheid van de stukken A tot E van het administratief dossier en hield hij de kosten aan. Daarna diende ORES geen verzoek tot voortzetting van de procedure in. Volgens artikel 17, § 9, van de gecoördineerde wetten kan de Raad de geschorste akte dan vernietigen, en aangezien geen van de partijen vroeg om te worden gehoord, was er in beginsel grond om de bestreden akte te vernietigen. Bij beslissing van 17 december 2025 had ORES de geschorste beslissing echter al ingetrokken en afgezien van de plaatsing van de raamovereenkomst; bij beslissing van dezelfde dag lanceerde ze een nieuwe opdracht met hetzelfde voorwerp. De intrekkingsbeslissing werd bij brieven van 18 december 2025 aan de verschillende kandidaten meegedeeld, met vermelding van de beroepsmogelijkheden en de na te leven vormen en termijnen, en met de aanduiding dat ze ‘per aangetekende zending en e-mail’ werden verstuurd. Hoewel de Raad de verzendingsbewijzen van die brieven niet had ontvangen, kon de intrekking als definitief worden beschouwd: alle kandidaten — Comet inbegrepen — hadden in het kader van de nieuwe opdracht een nieuwe deelnemingsaanvraag ingediend, zonder voorbehoud te maken of de intrekkingsbeslissing aan te vechten, terwijl ze daarvan noodzakelijk kennis hadden. De intrekking ontnam het beroep zijn voorwerp, zodat er geen uitspraak meer hoefde te worden gedaan en de bij arrest nr. 264.817 bevolen schorsing kon worden opgeheven. Comet vroeg een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro. De Raad oordeelde dat het verdwijnen van de bestreden akte door de intrekking een vorm van verkapte vernietiging is, zodat ORES als de in het ongelijk gestelde partij geldt en Comet als de in het gelijk gestelde, in de zin van artikel 30/1. Hij kende de vergoeding van 770 euro toe en legde de overige kosten — het rolrecht van 200 euro en de bijdrage van 26 euro — ten laste van ORES. Het arrest werd uitgesproken op 29 april 2026 door de VIe kamer (Florence Piret, staatsraad, waarnemend voorzitter; Nathalie Roba, griffier).
Waarom doet dit ertoe?
Dit arrest verfijnt het intrekkingsscenario op twee punten. Eerst de procedurele samenloop: na een schorsing kan de Raad de geschorste akte automatisch vernietigen wanneer de aanbesteder geen voortzetting vraagt (artikel 17, § 9). ORES kwam die uitkomst vóór door zelf in te trekken én meteen een nieuwe opdracht met hetzelfde voorwerp op te starten. Het resultaat is hetzelfde — de betwiste beslissing verdwijnt — maar via de band van de intrekking in plaats van de vernietiging, met dezelfde kostengevolgen voor de aanbesteder. Het tweede en praktisch belangrijkste punt gaat over wanneer een intrekking ‘definitief’ is. Normaal toetst de Raad of ze aan alle inschrijvers is betekend met de beroepsmogelijkheden en of niemand ze tijdig aanvecht. Hier ontbraken de verzendingsbewijzen, maar de Raad leidde het definitieve karakter af uit het gedrag van de kandidaten: door zonder voorbehoud een nieuwe deelnemingsaanvraag in te dienen, aanvaardden zij de facto de intrekking en de heropstart. Dat toont dat de definitiviteit niet alleen uit de betekening, maar ook uit de proceshouding van de betrokkenen kan blijken. Voor de inschrijver blijft de slotsom geruststellend: ‘zonder voorwerp’ na een verkregen schorsing betekent niet ‘met lege handen’ — hij recupereert zijn rechtsplegingsvergoeding en kosten, en de opdracht wordt overgedaan.
De les
Verkrijgt u als kandidaat of inschrijver de schorsing van een selectie- of gunningsbeslissing en trekt de aanbesteder die daarna in om de opdracht te heropstarten, behandel het vervolg dan niet als een verloren zaak. Vorder uw rechtsplegingsvergoeding (hier 770 euro) en uw kosten: de Raad ziet de intrekking als een verkapte vernietiging in uw voordeel. Wees u er wel van bewust dat uw eigen proceshouding meetelt: dient u zonder voorbehoud een nieuwe deelnemingsaanvraag in de heropgestarte opdracht in, dan bevestigt u mee het definitieve karakter van de intrekking — overweeg of u een uitdrukkelijk voorbehoud wilt maken indien u de oude beslissing nog inhoudelijk wil bestrijden. Bent u aanbesteder, dan biedt dit arrest een nuttig stappenplan: na een schorsing kunt u, in plaats van de automatische vernietiging van artikel 17, § 9 af te wachten, zelf intrekken en heropstarten — maar u draagt daarvan de kosten en de rechtsplegingsvergoeding, en u betekent de intrekking best aan alle kandidaten met bewaar van de verzendingsbewijzen.
Te onthouden
- Na een schorsing kan de Raad van State de geschorste akte vernietigen wanneer de aanbesteder binnen dertig dagen geen verzoek tot voortzetting indient (art. 17, § 9).
- Trekt de aanbesteder de geschorste beslissing zelf in en herstart hij de opdracht, dan verliest het beroep zijn voorwerp en wordt de eerder bevolen schorsing opgeheven.
- Een intrekking kan definitief worden geacht ondanks ontbrekende verzendingsbewijzen, wanneer alle kandidaten zonder voorbehoud aan de nieuwe opdracht deelnemen — hun proceshouding bevestigt het definitieve karakter.
- De intrekking geldt als een verkapte vernietiging: ORES draagt het rolrecht van 200 euro, de bijdrage van 26 euro en de rechtsplegingsvergoeding van 770 euro.
Waarop letten
- Het verschil tussen de automatische vernietiging van artikel 17, § 9 en de door de aanbesteder zelf gekozen intrekking — beide doen de bestreden akte verdwijnen, met dezelfde kostengevolgen.
- Dat het definitieve karakter van een intrekking ook uit het gedrag van de kandidaten kan worden afgeleid, niet alleen uit de formele betekening.
- Voor wie grieven tegen de oude beslissing wil bewaren: het belang van een uitdrukkelijk voorbehoud bij deelname aan de heropgestarte opdracht.
- Het onderscheid tussen het praktische resultaat (de opdracht wordt overgedaan) en het ontbreken van een inhoudelijk oordeel over de selectie.
Stel jezelf de vraag
Weet u dat de Raad van State, bij gebrek aan een verzoek tot voortzetting na een schorsing, de geschorste akte automatisch kan vernietigen op grond van artikel 17, § 9? Beseft u dat een intrekking definitief kan worden geacht, niet enkel door de betekening, maar ook doordat de kandidaten zonder voorbehoud aan de heropgestarte opdracht deelnemen? Hebt u, als inschrijver die nog grieven tegen de oude beslissing wil bewaren, overwogen om bij uw nieuwe deelnemingsaanvraag een uitdrukkelijk voorbehoud te maken? Als aanbesteder: bewaart u de verzendingsbewijzen van de intrekking, en weet u dat zelf intrekken en heropstarten u de rolrechten, de bijdrage en de rechtsplegingsvergoeding oplevert?
Gerelateerde arresten
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →