Trek je je gunningsbeslissing in nadat een schorsing is aangevraagd? Dan ben je de verliezende partij — en betaal je de kosten
De Stad Luik trekt haar gunningsbeslissing in tijdens een lopende UDN-procedure; daarmee is het beroep zonder voorwerp, maar de aanbesteder draagt de rechtsplegingsvergoeding en de andere kosten alsof ze de zaak verloor.
Wat gebeurde er?
Op 11 februari 2016 dient NV Etablissements Christian Lombet een UDN-verzoekschrift in tegen twee beslissingen van de Stad Luik over een opdracht voor het vervangen van gas-convectoren door een centrale verwarming in de school Bonne Nouvelle: enerzijds de niet-selectie van Lombet zelf (waarvan zij op 26 januari 2016 op de hoogte werd gebracht), anderzijds de gunning aan een concurrent. De zitting wordt vastgelegd op 4 maart 2016. Vijf dagen vóór die zitting, op 29 februari 2016, laat de Stad weten dat ze van plan is de gunningsbeslissing in te trekken en de hele procedure stop te zetten. De zaak wordt sine die uitgesteld. Op 4 maart 2016 beslist het college van burgemeester en schepenen daadwerkelijk om beide bestreden beslissingen in te trekken én af te zien van de aanbestedingsprocedure. De inschrijvers worden hiervan op 14 maart 2016 per aangetekende brief op de hoogte gebracht, met vermelding van de beroepsmogelijkheden. Geen van hen vecht die intrekking aan binnen de voorgeschreven termijn. De Raad van State stelt op 14 juni 2016 vast dat het beroep zonder voorwerp is geworden — er valt niets meer te schorsen of te vernietigen. Maar omdat de intrekking 'een vorm van surrogaat van een vernietiging' uitmaakt, wordt de Stad Luik beschouwd als de in het ongelijk gestelde partij. Lombet had €3.360 rechtsplegingsvergoeding gevraagd (€2.800 verhoogd met 20%); de Raad beperkt dit tot het basisbedrag van €700 omdat Lombet niet motiveerde waarom het maximum gerechtvaardigd zou zijn. Daarbovenop draagt de Stad nog €200 aan andere kosten.
Waarom doet dit ertoe?
Bij twijfel over de wettigheid van een gunning is intrekken vaak de juiste beslissing — sneller, goedkoper en beter dan een schorsings- of vernietigingsarrest afwachten. Maar veel aanbesteders denken dat ze daarmee 'kostenneutraal' onder de procedure uit kunnen. Dat klopt niet: zodra de tegenpartij al een verzoekschrift heeft ingediend, draag je als aanbesteder de proceskosten en de rechtsplegingsvergoeding van die tegenpartij. Voor een bid manager betekent dit: ook als de aanbesteder na jouw beroep de stekker uit de procedure trekt, krijg je je proceskosten terug.
De les
Als je als aanbestedende dienst een gunning intrekt nadat er al een UDN- of vernietigingsverzoek is ingediend, ga ervan uit dat je veroordeeld wordt tot de rechtsplegingsvergoeding (basisbedrag €700 in 2016) en de overige kosten van de verzoeker. De intrekking maakt het beroep zonder voorwerp, maar geldt juridisch als een 'surrogaat voor vernietiging' — de verzoeker is dus de in het gelijk gestelde partij. Bouw die kosten in je risicoanalyse in vóór je de procedure relanceert.
Te onthouden
- Een ingetrokken gunning maakt het beroep zonder voorwerp, maar de aanbesteder geldt juridisch als verliezende partij
- De rechtsplegingsvergoeding wordt automatisch toegekend aan de verzoeker — basisbedrag €700 (cijfer 2016)
- Verhoging van het basisbedrag moet je expliciet motiveren; zonder motivering valt de Raad terug op het basisbedrag
- Geen verhoging mogelijk wanneer het beroep zonder voorwerp wordt verklaard (art. 67 §1 Regentbesluit 23/08/1948)
Waarop letten
- Aanbesteder kondigt intrekking aan vlak voor de zitting — bereken rechtsplegingsvergoeding al in je dossier
- Verzoeker vraagt verhoogde rechtsplegingsvergoeding zonder concrete motivering — Raad beperkt tot basisbedrag
- Intrekking moet effectief gebeuren door het bevoegde bestuursorgaan, niet alleen aankondiging — anders blijft het beroep ontvankelijk
Stel jezelf de vraag
Als jouw aanbestedende dienst een gunningsbeslissing intrekt nadat een inschrijver al een UDN of vernietigingsberoep heeft ingediend: heeft de juridische dienst de te verwachten rechtsplegingsvergoeding en proceskosten ingecalculeerd in het dossier?
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →