Een directeur die een offerte weert uit een Europese Design & Build-opdracht — maar het delegatiebesluit dekt alleen dagelijks bestuur
De Raad van State schorst de beslissing van een directeur van de Stad Gent om een offerte te weren uit een Design & Build-procedure voor een opslagloods, omdat het delegatiebesluit waarop hij zich beroept alleen bevoegdheden delegeert voor dagelijks bestuur en opdrachten onder 30.000 euro — terwijl deze opdracht de Europese drempels overschrijdt.
Wat gebeurde er?
De Stad Gent schrijft een Design & Build-opdracht uit voor een opslagloods aan de New-Orleansstraat (het 'Depot Lourdeshoek'). De procedure is een mededingingsprocedure met onderhandeling, Europees bekendgemaakt. Na een selectiefase met zes kandidaten worden er drie geselecteerd, waaronder de verzoekende partij, een bouwbedrijf dat als derde is geëindigd maar toch is doorgeselecteerd. De drie geselecteerde kandidaten worden in juni 2025 via e-Procurement uitgenodigd om een eerste offerte in te dienen. Op de dag van de opening — 2 december 2025 — blijkt dat twee offertes zijn binnengekomen via het platform, maar niet die van de verzoekende partij. Het bedrijf meldt diezelfde dag telefonisch en per e-mail dat het technische problemen ondervond met e-Procurement. Wat volgt is een wekenlange briefwisseling. Het bedrijf argumenteert dat zijn offerte als rechtsgeldig moet worden beschouwd. De stad antwoordt op 9 januari 2026 dat de offerte niet regelmatig is. Het bedrijf protesteert opnieuw. Op 16 januari 2026 stuurt de directeur FM Themagebouwen een brief met de definitieve beslissing: de offerte wordt niet verder meegenomen. Het bedrijf vecht deze beslissing aan bij de Raad van State. Het voert verschillende middelen aan, maar het is het auditoraat dat de doorslaggevende vraag stelt — ambtshalve, dus op eigen initiatief: was de directeur FM Themagebouwen eigenlijk wel bevoegd om deze beslissing te nemen? De stad verwijst naar een delegatiebesluit van 25 januari 2018 waarin het college van burgemeester en schepenen bevoegdheden delegeert aan de stadssecretaris (nu: algemeen directeur), die ze op zijn beurt subdelegeert aan departementshoofden en diensthoofden. Het gaat om 'beslissingen in de gunningsprocedure (prijsverantwoording, bijkomende info…) en begeleidende briefwisseling'. De Raad van State is niet overtuigd. Het delegatiebesluit leest zich als een delegatie van bevoegdheden voor dagelijks bestuur met een waarde onder 30.000 euro. Zelfs de bepalingen die niet uitdrukkelijk naar een limietbedrag verwijzen — zoals 'beslissingen in de gunningsprocedure' — passen in een context van 'administratieve eenvoud' en 'geringe appreciatie'. De voorbeelden die het delegatiebesluit noemt (prijsverantwoording, bijkomende info) zijn voorbereidende handelingen, geen definitieve beslissingen die een inschrijver uit de procedure weren. Bovendien: de opdracht is Europees gepubliceerd en overschrijdt de drempels ruimschoots. Het dossier getuigt van complexe meningsverschillen, niet van eenvoud. Intern overleg was nodig. Als de visie van de stad zou worden gevolgd, zou uit dit delegatiebesluit een 'algemene en onbeperkte delegatie' voortvloeien — en dat lijkt op het eerste gezicht onwettig. De Raad schorst de beslissing.
Waarom doet dit ertoe?
Dit arrest illustreert een valkuil die bij lokale besturen breed verspreid is: oude delegatiebesluiten die in de praktijk veel ruimer worden toegepast dan wat ze juridisch dekken. Bij dagelijkse routinebeslissingen valt dat niet op. Maar zodra een beslissing een inschrijver definitief uit een Europese procedure weert, is de inzet hoog genoeg om de bevoegdheidsvraag scherp te stellen. De onbevoegdheid van de steller van een akte raakt de openbare orde — de Raad van State mag ze ambtshalve opwerpen, zelfs als geen van de partijen er een middel uit put. Voor lokale besturen is dit een wake-up call om hun delegatiebesluiten te toetsen aan de realiteit van de beslissingen die er in de praktijk op worden gebaseerd.
De les
Als lokaal bestuur: controleer of je delegatiebesluiten ook daadwerkelijk dekken wat je ermee doet. Een delegatie voor 'beslissingen in de gunningsprocedure' die is ingekaderd als dagelijks bestuur onder 30.000 euro, volstaat niet om een inschrijver uit een miljoenencontract te weren. Artikel 57 van het Decreet Lokaal Bestuur staat delegatie toe, maar vereist dat ze 'voldoende nauwkeurig en precies' is. Als inschrijver: als je geweerd wordt door iemand die geen lid is van het college van burgemeester en schepenen, check dan of er een delegatiebesluit bestaat dat die bevoegdheid dekt — en of dat besluit ook opdrachten van deze omvang bestrijkt.
Te onthouden
- De onbevoegdheid van de steller van een administratieve rechtshandeling raakt de openbare orde — de Raad van State mag ze ambtshalve opwerpen, ook in een schorsingsprocedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid.
- Artikel 57 Decreet Lokaal Bestuur staat delegatie door het college aan de algemeen directeur toe, maar de delegatie mag niet 'allesomvattend' zijn — ze moet voldoende nauwkeurig en precies zijn.
- Een delegatiebesluit dat 'beslissingen in de gunningsprocedure (prijsverantwoording, bijkomende info…)' delegeert, dekt op het eerste gezicht alleen voorbereidende handelingen, niet definitieve beslissingen die een inschrijver uit de procedure weren.
- Een delegatie die is ingekaderd als dagelijks bestuur onder 30.000 euro volstaat niet voor een opdracht die de Europese drempels overschrijdt.
- Delegaties die bij of krachtens decreet zijn toegestaan maar afwijken van het principiële verbod van delegatie (art. 33 Grondwet) moeten restrictief worden geïnterpreteerd.
Waarop letten
- Een beslissing die een inschrijver definitief uit een procedure weert, is ondertekend door een directeur of diensthoofd — niet door het college van burgemeester en schepenen. Check het delegatiebesluit.
- Het delegatiebesluit verwijst naar 'dagelijks bestuur' en/of een limietbedrag (bv. 30.000 euro), maar de opdracht overschrijdt die drempel ruimschoots.
- Het delegatiebesluit is oud (hier: 2018) en nooit aangepast aan de actuele beslissingspraktijk — het dekt formeel niet wat er in de praktijk mee wordt gedaan.
- De bestreden beslissing verwijst zelf niet naar een bevoegdheidsgrondslag of delegatie — dat kan een eerste indicatie zijn dat de steller zich niet bewust was van de grenzen van zijn bevoegdheid.
Stel jezelf de vraag
Neem je als lokaal bestuur beslissingen over overheidsopdrachten boven de Europese drempel op basis van een algemeen delegatiebesluit dat dateert van jaren geleden? Check of dat besluit effectief die bevoegdheid delegeert — de kans is reëel dat het alleen dagelijks bestuur en kleine bedragen dekt.
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →