Verwerping Nederlandstalig college

Depot Lourdeshoek in Gent: de foutmelding op e-Procurement was geen storing maar een niet-gedeelde indieningsruimte — en een offerte via WeTransfer zes minuten voor de deadline redt niets

Arrest nr. 266819 · 28 mei 2026 · XIVe kamer

De BV F., als beste gerangschikte kandidaat geselecteerd voor de Design & Build-opdracht van de stad Gent voor de opslagloods ‘Depot Lourdeshoek’, kreeg op de deadline-ochtend de melding dat ‘een andere gebruiker al een indiening had gestart’ en mailde om 9.54 uur een WeTransfer-link, maar de Raad van State verwierp haar UDN-vordering tegen de onregelmatigverklaring: het platform werkte, de blokkering kwam doordat iemand binnen haar eigen samenwerkingsverband de deelname had bevestigd zonder de indieningsruimte te delen, zodat er geen grond was voor verdaging en het bestek regularisatie van een laattijdige offerte uitsloot.

Wat gebeurde er?

De stad Gent schreef een Europees bekendgemaakte overheidsopdracht van werken uit volgens de Design & Build-formule: het ontwerp en de bouw van een opslagloods ‘Depot Lourdeshoek’ in de New Orleansstraat (referentie FAG/2024/014/PJ/INV/5670), geplaatst via een mededingingsprocedure met onderhandeling. De gemeenteraad legde de lastvoorwaarden en de selectieleidraad vast op 25 november 2024. Kandidaten moesten een samenwerkingsverband vormen van minstens een aannemer, een architectenbureau en studiebureaus voor stabiliteit en technieken. Van de zes kandidaten haalde de verzoekende partij, toen nog de nv A. en nu de BV F., in het selectieverslag de hoogste score: 88 punten. Het college van burgemeester en schepenen selecteerde op 3 april 2025 de drie best gerangschikte kandidaten. Op 4 juni 2025 werden zij via e-Procurement uitgenodigd om een initiële offerte in te dienen vóór 2 december 2025 om 10 uur. Het bestek was daarover glashelder: indiening verplicht via e-Procurement, geen offertes per e-mail, en ‘de Inschrijver is zelf verantwoordelijk voor het tijdig, correct en volledig opladen van zijn enige Offerte’. Op de ochtend van de deadline, rond 8.50 uur volgens de verzoekende partij, kreeg die bij de bevestiging van haar deelname de melding: ‘Een andere gebruiker heeft al een indiening gestart voor de onderneming waaraan deze uitnodiging was gericht. Wil je toegang krijgen tot deze indiening, dan moet de gebruiker deze expliciet met jou delen.’ Pogingen met alle interne logins liepen op dezelfde melding vast, telefoontjes naar de stad werden eerst niet beantwoord. Om 9.54 uur mailde de verzoekende partij de stad dat opladen onmogelijk was, met een screenshot, de boodschap dat de helpdesk van BOSA had aangeraden de opdrachtgever te vragen ‘het deadline moment wat aan te passen’, en haar offerte via een WeTransfer-link. Een medewerker van de stad liet telefonisch weten dat er zo kort voor het limietuur niets meer kon gebeuren, maar dat de mail ontvangen was. Het proces-verbaal van opening van 10.08 uur vermeldde twee offertes, voor een realisatiekost van 15.833.633,45 euro en 14.085.388,75 euro, niet die van de verzoekende partij. BOSA verklaarde achteraf dat iemand anders binnen de onderneming de uitnodiging al had gebruikt om de deelname te bevestigen — volgens de audit een aangeduide onderaannemer, onderneming I. — en voegde eraan toe dat het ‘nooit een goed idee’ is om een offerte pas in het laatste halfuur op te laden. Een eerste weringsbeslissing van 16 januari 2026 door de directeur FM Themagebouwen werd bij arrest nr. 265.863 van 2 maart 2026 geschorst wegens onbevoegdheid van de steller van de handeling en daarna ingetrokken. Op 9 april 2026 nam het college de beslissing zelf: op basis van een verslag van nazicht van 31 maart 2026 werd de offerte uitgesloten ‘wegens het, door eigen toedoen, niet in geslaagd zijn om tijdig een offerte in te dienen’, en werden de onderhandelingen opgestart. Die beslissing werd op 13 april 2026 meegedeeld; op 28 april 2026 vorderde de BV F. de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid. De Raad van State merkte eerst op dat het verzoekschrift geen enkele samenvatting van de middelen bevatte, terwijl die sinds 2023 verplicht is: de verzoekende partij moest dan maar aanvaarden dat de Raad haar grieven zelf samenvatte. Ten gronde vond de Raad geen enkel middel ernstig. De foutmelding wees niet op een fout in het systeem, maar op een handeling aan de kant van de inschrijver: volgens het helpcentrum van e-Procurement, waarnaar het bestek verwees, kan binnen een onderneming maar één persoon de deelname bevestigen, en moet die persoon zijn indieningsruimte delen als anderen de offerte opladen. Van een professionele inschrijver mag worden verwacht dat hij dat tijdig weet. Noch de helpdesk, noch de stad moest enkele minuten voor de deadline uitzoeken wie in het samenwerkingsverband de deelname had bevestigd. Het verschil met arrest nr. 240.186 van 14 december 2017, waar de server zelf onbeschikbaar was, was dus beslissend. Artikel 57, § 1 KB Plaatsing laat een verdaging alleen toe bij onbeschikbaarheid van het platform, en die was er niet. Dat een medewerker de WeTransfer-link had geopend, maakte de offerte niet regelmatig: het bestek verbood indiening per e-mail. De niet-naleving van artikel 14 van de wet van 17 juni 2016 is volgens artikel 76, § 1 KB Plaatsing een substantiële onregelmatigheid, en het bestek sloot regularisatie van een laattijdige offerte uitdrukkelijk uit. Dat de stad, gelet op het belang van het platform voor de integriteit van de procedure en de gelijke behandeling, geen regularisatie toestond, was niet kennelijk onredelijk. De vordering werd verworpen; de BV F. betaalt een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 26 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro aan de stad Gent.

Waarom doet dit ertoe?

Dit arrest trekt een scherpe lijn tussen twee situaties die voor een inschrijver op de deadline-ochtend identiek aanvoelen: een platform dat niet werkt, en een platform dat precies doet wat het moet doen maar dat je eigen organisatie niet goed heeft ingericht. In het eerste geval kan er sprake zijn van overmacht en moet de aanbesteder een verdaging overwegen, zoals de Raad in 2017 aanvaardde. In het tweede geval draagt de inschrijver het volle risico — ook wanneer de blokkering veroorzaakt wordt door een onderaannemer of partner in een Design & Build-samenwerkingsverband. Voor complexe opdrachten waarin aannemers, architecten en studiebureaus samen indienen, is dat een reëel gevaar: wie de uitnodiging aanvaardt en de deelname bevestigt, houdt de sleutel van de indieningsruimte in handen. Het arrest bevestigt daarnaast dat een offerte via e-mail of WeTransfer, ook als ze inhoudelijk volledig is en vóór de deadline binnenkomt, geen regelmatig ingediende offerte is wanneer het bestek e-Procurement oplegt, en dat de aanbesteder die niet hoeft te regulariseren. Dat de stad de offerte had kunnen downloaden, verandert daar niets aan. Voor een kandidaat die met 88 punten als beste uit de selectie kwam, is het resultaat hard: hij ligt uit een procedure waarin de twee overige initiële offertes 14,1 en 15,8 miljoen euro bedroegen, zonder dat de kwaliteit van zijn offerte ooit werd bekeken. Tot slot bevat het arrest een procedurele waarschuwing: wie de verplichte samenvatting van zijn middelen weglaat, moet aanvaarden dat de Raad die zelf formuleert.

De les

Bent u inschrijver in een samenwerkingsverband, spreek dan ruim vóór de deadline af wie op e-Procurement de uitnodiging aanvaardt en de deelname bevestigt, en zorg dat die persoon de indieningsruimte deelt met wie de offerte oplaadt en ondertekent. Laat een onderaannemer of studiebureau die knop niet ‘even’ aanklikken. Bevestig de deelname en laad de offerte minstens een dag vooraf op: het advies van BOSA dat het ‘nooit een goed idee’ is om in het laatste halfuur op te laden, is hier pijnlijk concreet. Krijgt u toch een foutmelding, lees ze dan letterlijk: ‘een andere gebruiker heeft al een indiening gestart’ betekent dat de oplossing intern ligt, niet bij de helpdesk of de aanbesteder. Een offerte per e-mail of WeTransfer is geen vangnet wanneer het bestek dat verbiedt. En schrijf in een UDN-verzoekschrift altijd een samenvatting van elk middel. Bent u aanbesteder, leg de indieningsplicht en het verbod op e-mailindiening duidelijk vast in het bestek, verwijs naar de handleiding van het platform, en laat het verslag van nazicht feitelijk aantonen — bijvoorbeeld met een audit en een verklaring van BOSA — dat het platform werkte. Bepaal ook uitdrukkelijk of en welke onregelmatigheden regulariseerbaar zijn, en neem de weringsbeslissing door het bevoegde orgaan: de eerste beslissing van een directeur werd in deze zaak net daarom geschorst.

Te onthouden

  • De melding ‘een andere gebruiker heeft al een indiening gestart’ wijst niet op een storing van e-Procurement maar op een bevestigde deelname door iemand anders binnen de onderneming of het samenwerkingsverband die de indieningsruimte niet deelde.
  • Artikel 57, § 1 KB Plaatsing laat een verdaging van de limietdatum alleen toe bij onbeschikbaarheid van het elektronische platform; een intern toegangsprobleem bij de inschrijver valt daar niet onder.
  • Een offerte via e-mail of WeTransfer is niet regelmatig ingediend wanneer het bestek e-Procurement oplegt; dat een medewerker van de aanbesteder de link opent, verandert daar niets aan.
  • De niet-naleving van artikel 14 van de wet van 17 juni 2016 is een substantiële onregelmatigheid (art. 76, § 1 KB Plaatsing); het bestek sloot regularisatie van een laattijdige offerte uit, en de stad was ook niet verplicht te regulariseren.
  • Anders dan in arrest nr. 240.186 van 14 december 2017, waar de server zelf onbeschikbaar was, was er geen begin van bewijs van overmacht.
  • Een verzoekschrift zonder samenvatting van de middelen is niet onontvankelijk, maar de verzoeker moet aanvaarden dat de Raad de grieven zelf samenvat.
  • Kosten voor de BV F.: rolrecht 200 euro, bijdrage 26 euro en rechtsplegingsvergoeding 770 euro aan de stad Gent.

Waarop letten

  • De rolverdeling op e-Procurement binnen tijdelijke handelsverenigingen en Design & Build-teams: één persoon bevestigt, de ruimte moet uitdrukkelijk worden gedeeld.
  • De handleidingen van het helpcentrum van e-Procurement, waarnaar het bestek verwijst: de Raad gaat ervan uit dat een professionele inschrijver ze kent.
  • Het verschil tussen een technische storing van het platform en een gebruikersfout — en het bewijs daarvan (audit, verklaring van BOSA).
  • Besteksbepalingen die regularisatie van laattijdige of niet via het platform ingediende offertes uitsluiten.
  • De bevoegdheid van wie de weringsbeslissing neemt: een eerdere beslissing van een directeur werd in dezelfde zaak wél geschorst.

Stel jezelf de vraag

Weet u in uw samenwerkingsverband wie op e-Procurement de deelname bevestigt — en heeft die persoon de indieningsruimte gedeeld met wie de offerte effectief oplaadt en ondertekent? Plant u de indiening zo dat er na een foutmelding nog uren, niet minuten, overblijven om het probleem op te lossen? Kunt u onderscheiden tussen een echte onbeschikbaarheid van het platform (mogelijke verdaging, art. 57 KB Plaatsing) en een toegangsprobleem binnen uw eigen organisatie (uw risico)? Beseft u dat een offerte per e-mail of WeTransfer, zelfs vóór de deadline, een substantiële onregelmatigheid is wanneer het bestek e-Procurement oplegt? Als aanbesteder: kunt u met een audit en het antwoord van BOSA aantonen dat het platform werkte, en neemt het bevoegde orgaan de weringsbeslissing?

Gerelateerde arresten

Over deze databank

De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →