De Nationale Loterij beweert dat ze haar gunningsbeslissing zelf heeft ingetrokken — maar zonder bewijs vernietigt de Raad van State alsnog
Na een schorsing in extreme hoogdringendheid liet de Nationale Loterij de termijn van dertig dagen om voortzetting van de procedure te vragen ongebruikt verstrijken, beweerde nadien wel de gunningsbeslissing 'te hebben ingetrokken' maar legde geen enkel stuk neer dat dat bewees — gevolg: de Raad van State vernietigde de beslissing voor de rechtszekerheid.
Wat gebeurde er?
De Nationale Loterij organiseerde in 2014 een overheidsopdracht voor juridische diensten — advies en vertegenwoordiging in rechte. De opdracht (referentie OPI/PRO/RM/KH/GVDD/2014/23) was opgedeeld in percelen. Perceel 2 betrof, met enige ironie, het 'recht van de overheidsopdrachten' zelf. BVBA DEPREVERNET diende voor dat perceel een offerte in. Op 10 maart 2015 nam de raad van bestuur van de Loterij twee beslissingen samen: de offerte van DEPREVERNET werd geweerd wegens onregelmatigheden, en perceel 2 werd gegund aan BVBA Carlos De Wolf. DEPREVERNET stapte naar de Raad van State in extreme hoogdringendheid. Bij arrest nr. 231.155 van 7 mei 2015 schorste de Raad de uitvoering van beide bestreden beslissingen. Dan volgt een procedureel gat. Artikel 17, § 6 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State bepaalt dat na een schorsingsarrest de verwerende partij (of een belanghebbende) binnen dertig dagen een 'verzoek tot voortzetting van de procedure' moet indienen — zoniet wordt de bestreden handeling via een versnelde procedure vernietigd. De Loterij deed dat niet. Geen voortzettingsverzoek, geen verzoek om gehoord te worden. Op 4 augustus 2015 lichtte de griffie de partijen in dat de kamer zou statueren over de annulatie. Op 28 augustus 2015 stuurde de advocaat van de Loterij een brief: de bestreden beslissing was 'ingetrokken'. Maar geen enkel stuk in het dossier toonde die intrekking aan, en evenmin dat ze definitief was. Daarmee zou volgens de regels van rechtszekerheid de bestreden beslissing nog steeds in het rechtsverkeer staan. President wnd David De Roy concludeerde dan ook dat zekerheidshalve moest worden vernietigd. Resultaat: artikel 1 van het arrest vernietigt de beslissingen van 10 maart 2015 waarbij de offerte van DEPREVERNET geweerd werd en het perceel aan Carlos De Wolf werd gegund. De Loterij wordt veroordeeld tot 700 € rechtsplegingsvergoeding en 200 € extra kosten.
Waarom doet dit ertoe?
Veel aanbestedende diensten denken dat als ze 'na de schorsing' gewoon de gunningsbeslissing intrekken, het dossier vanzelf doodbloedt — en dat ze daar geen extra formaliteiten voor moeten respecteren. Dit arrest leert het tegendeel. Een schorsingsarrest start een tikkende klok: binnen dertig dagen moet de verwerende partij actief een voortzettingsverzoek indienen, of de bestreden beslissing wordt door de Raad zelf vernietigd in een versnelde procedure. Wie tijdens die wachttermijn beweert dat het allemaal 'al opgelost is' moet dat staven met formele stukken — een briefje van de advocaat is niet genoeg. Voor de geweerde inschrijver betekent dit dat een gewonnen schorsing in extreme hoogdringendheid een quasi-automatische vernietiging oplevert wanneer de aanbestedende dienst nalaat actief verder te procederen.
De les
Als geweerde inschrijver: tel na een schorsingsarrest dertig dagen af. Heeft de aanbestedende dienst binnen die termijn geen voortzettingsverzoek ingediend? Dan zit je op een quasi-automatische vernietiging — schrijf de griffie aan om de versnelde procedure (art. 11/2 Regentsbesluit) te activeren als ze niet uit zichzelf gebeurt. Als aanbestedende dienst: een schorsingsarrest is geen einde maar een begin van een termijn. Wil je de zaak inhoudelijk blijven verdedigen, dien dan binnen 30 dagen het voortzettingsverzoek in. Wil je de gunning effectief terugnemen, doe dat met een formele intrekkingsbeslissing van het bevoegde orgaan, voeg die toe aan het procedurestuk bij de Raad en bewijs dat ze definitief is — een advocatenbrief 'we hebben ingetrokken' volstaat niet en eindigt in een vernietiging met kosten.
Te onthouden
- Na een schorsingsarrest start een termijn van dertig dagen waarin de verwerende partij een voortzettingsverzoek moet indienen — zoniet volgt een versnelde vernietiging op grond van art. 17, § 6 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State
- Beweren dat je de bestreden beslissing 'hebt ingetrokken' is niet genoeg — je moet die intrekking bewijzen met formele stukken (bestuursbesluit, notulen) en het definitief karakter ervan aantonen
- Een advocatenbrief 'we hebben ingetrokken' wordt niet als bewijs aanvaard
- Bij gebrek aan voortzettingsverzoek én bewijs van intrekking vernietigt de Raad voor de rechtszekerheid — de bestreden beslissing zou anders blijven bestaan in het rechtsverkeer
- De aanbesteder die zo'n vernietiging oploopt wordt ook tot de rechtsplegingsvergoeding van 700 € (basis) en de griffiekosten veroordeeld
Waarop letten
- Een schorsingsarrest in jouw voordeel waar de tegenpartij sinds de betekening niets meer heeft ondernomen — kijk naar de datum en tel de dertig dagen
- Een brief van de tegenpartij die beweert dat 'de beslissing intussen werd ingetrokken' zonder bijgevoegd bestuursbesluit of notulen — onvoldoende
- Een aanbestedende dienst die na een schorsing 'stilletjes' opnieuw probeert te gunnen aan dezelfde winnaar zonder de eerste beslissing formeel in te trekken — dat is precies wat de rechtszekerheidslogica van dit arrest uitsluit
Stel jezelf de vraag
Als je een schorsing hebt gewonnen: hoeveel dagen geleden werd het arrest betekend? Boven de dertig en geen voortzettingsverzoek van de tegenpartij? Dan zit je in versnelde-vernietigingszone. Als je een schorsing hebt verloren als aanbesteder: heb je binnen 30 dagen na betekening een voortzettingsverzoek ingediend, of een formele intrekkingsbeslissing met bewijs (notulen van de raad van bestuur, niet alleen een brief van je advocaat) aan de Raad bezorgd? Beide niet? Reken op een vernietiging en proceskosten.
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →