Een intrekking ná indiening werkt in jouw voordeel — maar alleen als je ter zitting óók om de kosten vraagt
Het UZ Gent gunde een raamovereenkomst voor scopen aan Olympus, Onis vroeg een UDN-schorsing aan, het UZ trok daarop snel zelf de gunning in — en omdat Onis ter zitting verklaarde geen kosten te vorderen, eindigde de winnaar uiteindelijk zelf met een rekening van 220 euro.
Wat gebeurde er?
Het Bestuurscomité van het Universitair Ziekenhuis Gent gunde op 26 februari 2019 een raamovereenkomst voor het leveren, plaatsen en in dienst stellen van scopen voor de dienst maag-, darm- en leverziekten aan Olympus Belgium nv. Onis nv — die ook had ingeschreven en niet was gekozen — diende op 20 maart 2019 een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid in bij de Raad van State. De zitting werd vastgelegd op 5 april 2019. Maar nog vóór die zitting, op 25 maart 2019, trok het Bestuurscomité de gunningsbeslissing zelf in. De vordering werd daarmee zonder voorwerp — er viel niets meer te schorsen. Op de terechtzitting van 5 april verschenen de partijen toch. Toen de voorzitter informeerde naar het kostenplaatje, verklaarde de raadsman van Onis bij monde van advocaat Sophie Bleux uitdrukkelijk dat de verzoekende partij géén kosten vorderde. Voorzitter Dierk Verbiest van de XIIe kamer trekt daar de logische conclusie uit: hij verwerpt de vordering wegens zonder voorwerp én verwijst Onis — de partij die feitelijk haar slag thuishaalde — in de eigen proceskosten van 200 euro rolrecht en 20 euro bijdrage. Geen rechtsplegingsvergoeding aan beide kanten, want niemand had ze gevorderd. Resultaat: Onis krijgt zijn zin (de gunning is van tafel), maar betaalt 220 euro voor het privilege.
Waarom doet dit ertoe?
De Raad van State kent géén kosten ambtshalve toe — je moet ze actief vorderen. Veel inschrijvers en hun raadslieden gaan ervan uit dat de aanbestedende dienst die intrekt na indiening van een UDN-vordering 'automatisch' de kosten draagt. Dat klopt niet. Als je ter zitting verklaart dat je geen kosten vordert (uit welwillendheid, om de relatie te sparen, of bij vergissing), dan wordt de verzoekende partij conform de standaardregel verwezen in de eigen rolrechten en bijdrage. Voor de aanbestedende dienst is dit omgekeerd een tactische opening: een snelle intrekking kan de eigen kostenrisico's beperken, op voorwaarde dat de tegenpartij niet alert is.
De les
Als je een UDN-schorsing indient en de aanbestedende dienst trekt de bestreden beslissing in vóór of tijdens de zitting, vorder dan altijd uitdrukkelijk de proceskosten — minstens het rolrecht (200 euro voor UDN), de bijdrage (20 euro) en de rechtsplegingsvergoeding (700 euro voor UDN destijds). Doe je dat niet, dan blijf je zelf met de rekening zitten, ook al heb je feitelijk gewonnen. Het kost je niets om het te vragen, en het kan je 900+ euro besparen.
Te onthouden
- De Raad van State kent kosten niet ambtshalve toe — een verzoeker die ze niet uitdrukkelijk vordert, krijgt ze niet
- Bij een intrekking na indiening van het beroep volgt formele 'verwerping' wegens zonder voorwerp, met automatische verwijzing in de eigen proceskosten als geen kosten worden gevorderd
- Het kostenrisico voor een UDN-vordering bedraagt minstens 200 euro rolrecht + 20 euro bijdrage, plus rechtsplegingsvergoeding indien gevorderd
- Een snelle intrekking door de aanbestedende dienst is voor de inschrijver de gewenste uitkomst — maar het is niet automatisch ook financieel een winst
Waarop letten
- De zittingsverklaring 'wij vorderen geen kosten' — soms uitgesproken om collegiaal over te komen — kan honderden tot duizend euro kosten
- Zaken waarbij de tegenpartij vlak vóór de zitting intrekt: nog steeds verschijnen en kosten vorderen, niet zomaar afzien
- Korte arresten met als enige inhoud 'zonder voorwerp + kostenveroordeling van verzoeker': bijna altijd gevolg van geen kostenvordering
Stel jezelf de vraag
Je advocaat zit op de zitting van een UDN-vordering die zonder voorwerp is geworden door een intrekking. Heeft hij of zij in de zittingsverslaglegging uitdrukkelijk gevorderd: rolrecht, bijdrage én rechtsplegingsvergoeding ten laste van de aanbestedende dienst? Of werd er — uit welwillendheid of routine — gezegd 'geen kosten gevorderd'?
Gerelateerde arresten
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →