Als de vereiste erkenning niet in het bestek staat, kun je een inschrijver niet weren omdat hij ze niet heeft
De Raad van State schorst een gunningsbeslissing omdat de opdrachtgever een inschrijver uitsloot wegens het ontbreken van een erkenning in categorie D, terwijl die vereiste niet was opgenomen in de opdrachtdocumenten die de inschrijvers konden raadplegen op e-Procurement.
Wat gebeurde er?
De Politiezone Brussel-West schreef via een vereenvoudigde onderhandelingsprocedure met voorafgaande bekendmaking renovatiewerken uit aan het commissariaat van Ganshoren, verdeeld over twee percelen. BV V.D. diende een offerte in voor perceel 1 (renovatiewerken) met een offertebedrag van 252.036,80 euro excl. btw. De enige andere inschrijver bood 396.362,83 euro. Intern had de Politiezone het bestek aangepast om te vermelden dat een erkenning in categorie D, klasse 3 vereist was. Maar op het e-Procurement-platform was onder de rubriek 'Documenten' alleen de oorspronkelijke versie beschikbaar — zonder vermelding van de vereiste categorie of klasse. De Politiezone had de gecorrigeerde versie wel intern bijgewerkt, maar die update was, zo erkende de verwerende partij zelf, nooit zichtbaar geworden voor de inschrijvers. BV V.D. had geen erkenning in categorie D, maar wél in ondercategorie D4 (geluids- en warmte-isolatie, scheidingswanden, valse plafonds), klasse 2. Zij betoogde dat op basis van artikel 5 §7 KB 26/09/1991 — de regel dat de categorie wordt bepaald door het gedeelte met het grootste percentage van de aannemingssom — ondercategorie D4 volstond, want 41% van haar offerte viel daaronder. De Politiezone weerde haar niettemin bij de selectie. De Raad van State oordeelde dat de verwerende partij onzorgvuldig had gehandeld. Je kunt een inschrijver niet uitsluiten op basis van een erkenningsvereiste die niet stond in de opdrachtdocumenten die hij kon raadplegen. Het feit dat onder de rubriek 'Algemeen' op e-Procurement een erkenning D klasse 3 stond vermeld, deed niet anders besluiten: die rubriek is eerder informatief en is niet zonder meer gelijk te stellen aan een opdrachtdocument in de zin van artikel 2, 43° van de Wet Overheidsopdrachten. Bovendien betwistte de verzoekende partij dat die informatie er al stond op het moment van indiening, en de Politiezone toonde het tegendeel niet aan.
Waarom doet dit ertoe?
Dit arrest onderstreept twee fundamentele punten. Ten eerste: een erkenningsvereiste die alleen in een interne versie van het bestek staat en niet op het e-Procurement-platform, is niet afdwingbaar. De opdrachtgever erkende zelf dat de inschrijvers nooit toegang hadden gehad tot de gecorrigeerde versie. Ten tweede: de rubriek 'Algemeen' op e-Procurement is niet zonder meer gelijk te stellen aan een opdrachtdocument — het is eerder informatief. Inschrijvers mogen zich baseren op wat onder 'Documenten' beschikbaar is.
De les
Als je als inschrijver wordt uitgesloten op basis van een vereiste die niet terug te vinden is in de opdrachtdocumenten die je kon raadplegen op e-Procurement, heb je een sterk argument. Bewaar altijd de versie van het bestek die je hebt gedownload. En als opdrachtgever: zorg ervoor dat elke wijziging aan het bestek — inclusief erkenningsvereisten — ook daadwerkelijk zichtbaar is voor alle kandidaten in de opdrachtdocumenten zelf.
Stel jezelf de vraag
Heb ik de versie van het bestek die ik heb gedownload bewaard, zodat ik bij betwisting kan aantonen welke vereisten ik kon kennen op het moment van inschrijving?
Over deze databank
De Raad van State is het hoogste administratieve rechtscollege in België. Bij geschillen over overheidsopdrachten — van de gunning van een contract tot de uitsluiting van een inschrijver — is het de Raad van State die in laatste instantie oordeelt. De arresten in deze databank zijn door TenderWolf samengevat in begrijpelijke taal, met concrete lessen voor inschrijvers en aanbestedende overheden. Bekijk alle arresten →